Afgelopen zondagochtend werden Arnout en ik rond een uur of 8 wakker en besloten we plotseling dat het een goede dag was om weer eens iets buiten Tokyo to verkennen. En wel meteen!
Boris en Zoë lagen beneden ontspannen in pijama op de bank TV te kijken en DS te spelen. Ze hadden verwacht nog wel even rustig zonder ouders daar te kunnen hangen, maar helaas...: Wij hadden een plan, en geen geduld.
Een half uurtje later zaten wij in de auto op weg naar Nikko. Nikko schijnt een van de grote aanraders te zijn in de buurt van Tokyo (165 km ver), met een nationaal park, watervallen, indrukwekkende tempels & shrines, 'Edo-Wonderland' (een ninja themapark), etc...
Nikko is ook een erg populaire bestemming om de herfstkleuren te bewonderen, en onderweg had ik goede hoop dat we nog wel een prachtige kleurenfestijn te zien zouden krijgen, want onderweg naar Nikko zagen we ook al heel wat geel, rood, bruin en een restje groen in de heuvels.
Maar toen we dichter bij onze bestemming aankwamen was dit ons uitzicht. Wow! Sneeuw! En kale bomen! We waren plotseling vanuit de herfst in de winter aangekomen. Geweldig!
Een stukje verderop lag een grote trekpleister, een enorme waterval (96 meter hoog) vlak bij een meer. Je kan blijkbaar met een lift door de rotsen heen naar beneden gaan om aan de voet van de waterval te staan.
In het dorpje bij het meer hebben Boris en Zoë hun eerste sneeuwpoppen (20 centimeter hoog) van het jaar gemaakt.
Terugwandelend naar onze auto stak er voor ons nonchalant een aap de weg over.
We reden daarna nog een stuk verder het nationaal park in voor een mooie wandeling. Het liefst een berg op. Hier sneeuwde het en waaide het hard. En was het koud.
Een goede wandeling om je eraan te herinneren welke kledingstukken ook alweer handig kunnen zijn in de kou (bijv. thermobroeken, sjaals, handschoenen,...). Niet iedereen was ideaal gekleed, dus onze prachtige wandeling werd een korte verkenning voor een volgende keer. Boris had nog wel graag een uur doorgewandeld.
Op de terugweg van het nationaal park reden we weer door het dorp Nikko. Nikko, bekend dus o.a. om de prachtige tempels en shrines... Tja..., willen we daarvoor stoppen...? Sinds onze augustus vakantie hebben we even geen tempels meer bezocht. Maar, die van Nikko schijnen erg indrukwekkend te zijn... Dus.., we hebben het toch maar gedaan. En gelukkig wel, want het was inderdaad indrukwekkend. Wij zijn naar de Tosho-gu shrine gegaan, een mausoleum shrine die een belangrijke Tokugawa shogunleider voor zijn grootvader had laten bouwen. Hij heeft blijkbaar 15.000 ambachtslieden laten werken aan deze shrine.
Boris: 'Die man vond het denk ik wel heel erg jammer dat zijn grootvader was gestorven dat hij dit allemaal voor hem heeft gebouwd.'
Zoë: 'Ik denk dat hij gek was.'
Hier nog wat shrinefoto's (vooral voor Ruud en Margreet):
De pagoda bij de ingang:
De ingang:
De stal van de heilige schimmel met houtsnijwerken van apen. Eentje met de bekende 'horen, zien en zwijgen' apen:
De Yomeinon poort. Ze waren bang dat de goden jaloers zouden worden op de pracht en praal van deze perfecte poort, en daarom hebben ze bij de bouw ervan expres een imperfectie ingebouwd. De versiering van een aantal van de pilaren werd ondersteboven gemaakt.
En op de terugweg nog even gestopt bij de MOSburger.
Mooie tempel hoor :-)
BeantwoordenVerwijderenEen pagode met zoveel verdiepingen hebben wij volgens mij niet gezien!
Groet Margreet