Er was geen speeltuin, maar wel een geweldige beek/riviertje, waar Arnout en de kinderen een superdam hebben gebouwd. Het sanitair voldeed niet aan de criteria voor een 'Sloveniëgroep-vakantie, maar er was een warme douche. Op de laatste dag kwamen we erachter dat er zelfs ook een koelkast was: een grote bak gevuld met water waar nonstop koud water doorheen stroomt.
Let op: nu niet alleen een picknickmatje, maar ook een Tarpa erbij. Die hebben we op weg naar deze camping gekocht, en de timing van de aankoop was perfect. We hebben er veel onder kunnen zitten tegen de regen...:
We kwamen met heerlijk weer aan bij de camping, maar snachts om een uur of 11 begon het echt enorm te onweren. Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt. Het duurde wel 2 uur en de flitsen en donderknallen en regen werden almaar feller en harder. Ik heb 2 uur lang met grote ogen in m'n tent gelegen en me zorgen gemaakt over de kinderen in hun tent (die in mijn verbeelding natuurlijk wakker en bang in hun tent lagen). Door de harde regen zouden we hen niet kunnen horen roepen. Halverwege de bui is Arnout (ahum, niet ik..) even gaan luisteren bij de kindertent maar hij hoorde niets. De volgende dag bleek dat alle 4 de kinderen gewoon doorgeslapen hebben(2 uur lang!) en helemaal niks ervan hebben meegekregen. Ruud en Margreet daarentegen hebben net als wij 2 uur wakker gelegen zich afvragend hoe het met de kinderen ging.
S'ochtends ging Arnout met de kinderen met de auto op pad om ontbijt te regelen: brood natuurlijk, wat anders?! Maar na een uur zoeken kwamen ze terug zonder brood, niet te vinden!
Wel een paar bananen, het laatste pak yoghurt en laatste pak melk in de winkel. Ah, dit is duidelijk geen Frankrijk kampeervakantie. Ik denk dat rijst Hier toch meer de standaard is voor het ontbijt.
Wij waren van plan om savonds rijst te eten, met Japanse curry. In het winkeltje vlakbij vonden we alle ingredienten, behalve... rijst.... O wacht, toch 1 zak,.. van 10 kilo....
Dat werd die avond curry zonder rijst..., wel met noodles, ook lekker.
We hebben door al het onweer weinig in de bergen gewandeld zoals we wel van plan waren, maar daardoor zijn we wel bij een Ninja-huis uitgekomen. Echt heel erg leuk! Het huis was nagebouwd naar het ontwerp van een echt ninja-huis. In iedere kamer moest je zelf maar zien te vinden waar de uit/doorgang zat. We hadden: neptrappen die inzakten als je er op liep, draaimuren, muren die je omhoog of opzij moest schuiven. Een gat achter een hangkleed, een schuine kamer waarin je je orientatie kwijtraakte, waardoor we steeds bijna omvielen, een verschuifbare theeceremonieding, met gat in de grond, etc.
Nu zijn we in de stralende zon opweg naar Kanazawa, aan de westkust, vlakbij een schiereiland. Deze 3e camping durven we aan zonder vooraf reserveren, maar ter plekke te zoeken. De vorige campings zaten niet vol dus er zal hier ook wel ergens plek zijn..., vind ik.
Hieronder nog wat foto's van de omgeving.
Het dorpje waar we vlakbij zaten, met een paar huizen, een paar tempels en meerdere Soba-restaurants (lokale specialiteit):
De binnenkant van de tempel:
Een dame die Soba noodles aan het snijden is in een van de Soba restaurants:
Een van de vele Soba restaurants die ook gesloten was toen we om 5 uur na tempelbezoek op zoek gingen naar een eetplek. Ah, in de lonely planet staat inderdaad dat alle restaurants hier tot ongeveer half 5 open zijn.... De eetcultuur heb ik nog niet helemaal door. (Ook die avond zijn we bij dezelfde pizza en pasta plek uitgekomen als de avond ervoor, waar toen we aankwamen de deur ook op slot was, maar toen we maar voor de deur bleven staan de eigenares het restaurant weer opendeed. Man en zoon werden opgetrommeld, en er werd heerlijk voor ons gekookt):
Het 'mirror lake':
Koen en Zoë die ervoor kozen om niet met de auto terug te gaan naar de camping, maar om de wandelroute te nemen:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten