Japanse les!

Gisteren heb ik eindelijk mijn eerste Japanse les gehad. Ik had er echt heel veel zin in. Arnout is vorige week begonnen met 3 keer per week les. Ik krijg 2 keer per week.
Voor de zomer had ik me al een keer uitgeleefd in een boekenwinkel bij de Japanse taalboeken afdeling en was toen met het volgende thuisgekomen:

Namelijk:

• een werkboek Katakana
• een werkboek Hiragana (en later nog dat andere Hiragana werkboek)
• een Kanji boek
• en een Katakana en een Hiragana boek voor kinderen

Veel moeders bij de school van Boris en Zoë hadden gezegd dat Japans veel te moeilijk was om te lezen, en dat ze er daarom helemaal niet aan begonnen waren. Het leren spreken en verstaan is makkelijker, zeiden ze. Zonder het zelf te onderzoeken geloofde ik ze eigenlijk wel, totdat ik met een Nederlandse vriend erover sprak. Hij en zijn vrouw zijn een jaar geleden verhuisd naar Japan en toen begonnen met de lessen. Hun reacties waren: 'Welnee, Katakana en Hiragana zijn helemaal niet zo moeilijk. Die heb je zo geleerd.' En: 'Katakana is het handigst om mee te beginnen, want buitenlandse woorden worden met Katakana geschreven, en kan je dus zelfs vaak begrijpen'.

Ah, dit zette het allemaal in een ander perspectief, en gemotiveerd ging ik dus naar de boekwinkel. Ik heb toen toch ook maar een Kanji boek meegenomen, meer voor de lol, dan om het echt te leren.

Ik ben toen fanatiek met Katakana aan de slag gegaan, en had ze redelijk snel (bijna allemaal) in m'n hoofd. Boris en Zoë overhoorden me met de kaartjes.
Ik kon toen in de metro Katakana woorden lezen en soms ook begrijpen van de reclameborden.

Daarna heb ik Hiragana geoefend. Dat ging ook prima. En ik ben begonnen in het Kanji boek. Daar ben ik nu ongeveer bij karakter 250 aangekomen van de basis 2000, en die heb ik ook echt nog niet allemaal onthouden, maar ik herken toch al regelmatig karakters op borden. Echt superleuk, bijna verslavend.

Voor m'n verjaardag heb ik een Japans leesboek met vertaling gekregen. Ik kan het natuurlijk nog echt niet lezen, maar als ik al 1 of 2 stukjes snap dan ben ik helemaal in de wolken.

Ondertussen was ik dus alleen bezig met lezen van symbolen. Ik kan nog nauwelijks iets verstaan of zeggen, behalve dingen als: 'Hallo', 'Goedemorgen', 'Sorry', 'Bedankt', ...
Maar gisteren ben ik begonnen met de 'conversation skills', samen met twee andere bevriende moeders. We hebben geoefend met het voorstellen van onszelf en van anderen.
Toen ik vanochtend wakker werd merkte ik dat ik in m'n hoofd al druk bezig was om mijn man (shujin), mijn dochter (musume), zoon (musuko), etc.. voor te stellen. 'k Ben benieuwd hoe lang het duurt voor ik echt een gesprekje kan (en durf) aan te gaan.