maandag 12 september 2011

Koffietijd

Nou beste lezers, welkom bij koffietijd vanuit Japan! Ik heb diverse dingen die ik graag met jullie deel maar die individueel niet echt blog waardig zijn. Daarom nu dus op een hoop en als jullie de 'och', 'echt waar' en 'het zal toch niet' paraat hebben gaan we van start. Gezellig!

Lunch, zou ik nog over uitwijden. Af en toe gaan we met wat collega's naar een restaurantje waar erg snel en tegen een scherpe prijs een prima luch te eten is. Vaker haal ik wat af bij om aan het bureau op te eten. Sommige collega's nemen eten mee dat ze opwarmen in de magnetron. Ik ben inmiddels behoorlijk verknocht geraakt aan de warme lunch. Elke dag een keuze, gaan we voor een van de lunchtrucks (welke zou er vandaag staan?) of voor de bento box meneer? Een bento box is een maaltijd in een plastic schaal met vakjes met van alles en nog wat. Lekker en iets goedkoper dan de de gemiddlede lunchtruck. (bento box = 500yen, lunchtruck 600-800 yen.). De lunch trucks hebben vaak Japanse curry in de aanbieding, wat erg lekker is. Mijn favouriet is echter de 'taco truck', en wel de rijst met taco saus en sla. jummie!

Hieronder een foto van de bento box meneer. Je moet er op tijd bij zijn, ander is het al weer op.



En dan kun je fijn aan je weblog posting werken terwijl je het volgende verorbert:


En de lunch trucks zien er ongeveer zo uit:





Brandweer/ambulance lawaai/snelheid verhouding. Tja, wellicht niet geheel boeiend, en ik heb er ook nog geen filmpje van, maar mijn hemel, die Japanners, die houden van voorzichtig en geordend. Zo ook de hulpdiensten.Heel veel lampen, en een knalharde sirene. Daarbovenop nog een luidspreker om de bijrijder in staat te stellen het overig verkeer te waarschuwen en beleefd te vragen aan de kant te gaan. Niet dat dat resulteert in effe doorrijden, nee, elke kruising wordt in een slakkegangetje genomen.

Over voorzichtig. Bij alles, maar dan ook alles wat er op straat aan werkzaamheden gebeurt staan mensen om het verkeer te waarschuwen en in goede banen te leiden. Vaak ook nog bergen lampjes, bewegende poppen en ik heb zelfs al een soort groot TV scherm met de afbeeelding van een wuivende wegwerker gezien. Het werkt trouwens wel. Ook op stations overal medewerkers om zaken in goede banen te leiden en informatie te verschaffen. Ideetje voor nederland? Goed voor de werkloosheidscijfers? Beter baantje dan aspergesteker lijkt me. Ter illustratie hieronder een filmpje van de verkeersregelaars in Ginza, een luxe winkelgebied.




Ik heb inmiddels het hardlopen wat fanatieker opgepakt. Ik heb me ingeschreven voor de maarthon van Tokyo (feb 2012), maar er zijn altijd tien keer meer gegadigden dan plekken, dus we zullen zien. Als dat niet door gaat kies ik een andere, loopwedstrijden zat in Japan, het is hier erg populair. Ook heb ik me aangesloten bij een loopvereniging voor buitenlanders die een keer per week traint op een mooie sintelbaan (van kunststof) in Tokyo. En daarna met zijn allen een hapje eten, dat is erg gezellig. Het gaat er trouwens wel fanatiek aan toe. Ik dacht behoorlijk in vorm te zijn, maar het 'b' clubje was mijn deel. Elke week is er een ander schema, maar vaak  is het iets van 6 keer 1 km rennen, en de laatste woensdag van de maand 5 km snel. Er lopen mensen van allerlei pluimage mee. De eerste week raakte ik in gesprek met iemand die het rustig aan deed omdat hij de 80km wedstrijd van afgelopen week nog in de benen had. Uiteraard werd ik nog steeds door hem voorbijgelopen. Binnenkort de 100km trial (onverhard) voor hem. Makkelijk vertelde hij, gewoon 40 keer 5 km. Tja, dat gaat zelfs mij iets te ver. En vorige week rende er een Finse dame mee, die tot haar studie in Japan aan de nationale competitie in Finland mee deed. De rende even de 1 km in 3 minuut 20. Doe ik (en dan denk ik dat ik redelijk fit ben) op mijn best net binnen de 4 minuten. Ik ben trouwens inmiddels ook wat meer op het eten aan het letten; ben nu 73 kilo, voorheen rond de 78 (volgens de Japanse weegschaal, niet geijkt). Kan ook gewoon zijn dat de parate voorraad snacks en snoep erg klein is sinds we in Japan wonen. Loopt en fietst wel beter, iets lichter zijn, zo lang het maar niet waait. En Zoë zat rugby te kijken en concludeerde dat de rugby spelers duidelijk meer spierballen hadden dan papa. Hmm, kan er nog wel bij in deze midlife crisis aanval. Op naar het krachthonk?

Kwam ik ook nog tegen. wie doet er mee aan de parallel import van hondjes (puppies)? Te koop in Japan voor rond de 2500 euris. Das toch geen geld meneertje? Krijgt u ze ook nog enigzins gestoord vanwege de tijd in het glazen hok in de winkel:


Een erg mooie mechanische oplossing voor verkoeling in de metro:



Hoewel ik me besef dat 27 seconden film hiervoor is wellicht wat riant is.

Japanse les, ben ik inmiddels mee begonnen. aiaiaiaiaiaiaiaiaiai. Nu weet ik weer waarom talen het niet waren voor mij op school. Da's taai. Nu ook nog met drie karakter sets, getallen waarvoor je andere woorden moet gebruiken al naar gelang de functie in de zin etc etc. En dat drie keer in de week. Wel enthousiaste docenten, dat helpt dan weer.

Boris is uit zijn fiets gegroeid. En het grote voordeel van fietsen kopen in Japan is dat Boris op de volwassen maten past. En geeneens de kleinste! Deze is het geworden, wordt eind september verwacht. 21 versnellingen, achterdrager erop, en ook meteen geschikt voor vakantie!

CROSS



Nou, ik hoop dat jullie ervan hebben genoten, tot de volgende keer in de koffiehoek!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten