Afgelopen week ben ik er ook nog een paar keer op uitgegaan om verschillende kersenbloesemplekken te bekijken. Op een plek zoals langs de rivier in Nakameguro met zo'n duizend bloeiende kersenbomen is het een behoorlijk indrukwekkend gezicht, zeker als de bloemblaadjes als sneeuw naar beneden beginnen te dwarrelen, en een mooie confettiversiering vormen op het water. Een Japanse vriendin die vlakbij die rivier woont vertelde me dat ze in het weekend had gezien dat er allerlei eetstalletjes waren die van particulieren leken te zijn. Dat had ze nog nooit meegemaakt! Ze vertelde dat de politie de mensen wegstuurde. Ah! En ik dacht juist dat dit het kenmerkend was de kersenbloesemtijd. Maar het lijkt erop dat het meer een kenmerk van veranderende tijden is...
Op woensdag ging ik naar een aanrader van twee Japanse vriendinnen, het Rikugien park. Het park was zeker mooi, maar volgens mij was ik er toch niet in het juiste seizoen:
Ik had verwacht om hier in overvloed bloeiende kersenbomen aan te treffen, maar dit was duidelijk een ander soort park. Toch nog deze mooie boom tegengekomen:
Daarna ging ik door naar mijn volgende stop aan de noordkant van het keizerlijk paleis. Daar is een beroemde shrine met veel kersenbomen.
Ik was er op een doordeweekse regenachtige dag en het was redelijk rustig, maar ik kon duidelijk zien dat dit een heel erg druk bezochte plek was. Tijdens de aanloop naar de shrine kwam ik langs vele tijdelijke eetkraampjes, die zich klaar maakten voor de drukte later op de dag.
Vlakbij deze schrine ligt de gracht om het keizerlijk paleis. Ook daar waren weer veel bloeiende kersenbomen. Een echte aanrader om langs te wandelen.
Arnout vertelde dat een collega hem uitlegde dat ze klonen van 1 boom gebruiken, om ervoor te zorgen dat alle bomen tegelijk in bloei staan. Ha, dat wordt natuurlijk niet aan het toeval overgelaten.
Zoë is sinds vorige week ook begonnen met basketbal en vindt het net als Boris enorm leuk. Dit betekent dat Boris en Zoë allebei op zaterdagochtend van 9.30 tot 12.30 training hadden, en Arnout en ik een zeer ontspannen koffiemoment hebben gehad Azabu Juban.
De sesame milk coffe die ik daar had zou ik iedereen trouwens sterk aanraden. Het was echt heerlijk!
Ah, ik heb het weer voor elkaar om het over eten te hebben. Terwijl ik dit schrijf is Zoë in de keuken bezig om Strawberry Shortbread Cakes te maken. Klinkt heerlijk! Ben benieuwd.
Afgelopen week heeft Zoë ook Japanse dumplings (gyouza) gemaakt. Ze leken net echt.
Toen ik de foto maakte was er nog net een gebakken variant over..
En dan nog even door met eten. Ik was in Engeland vlak voor Pasen. In Japan zie je eigenlijk geen paaseitjes, dus ik heb er natuurlijk wat voor Boris en Zoë en vrienden ingeslagen, plus ander lekkers uit Engeland. Maar waar ik even niet aan gedacht had was dat al mijn familieleden in Engeland ook aan Boris en Zoë hadden gedacht. Zij hadden ook paaseieren, paarkoekjes etc voor mij om terug te nemen naar Japan. Mijn moeder had uit Nederland drop voor me mee, en David had Belgisch lekkers mee.
Op de heenweg naar Engeland was mijn koffer vrij licht ondanks dat ik veel lichte kadootjes meehad. Op de terugweg kreeg ik alles net in mijn koffer gepropt, en was ik dus erg tevreden. Met veel moeite kreeg ik de koffer de trap af en besloot ik dat de koffere wel eens iets te zwaar zou kunnen zijn.... Yep, dat was het... maar het paste in mijn handbagage!
Dus, in Tokio hebben wij opnieuw drop, chocolade eieren etc.:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten