Omdat ik dacht dat dit eigenlijk hun 2e dag zou zijn, had ik al een paar weken geleden een lunchplek gereserveerd bij een Japans restaurant (een aanrader van een Japanse vriendin). Nu was het hun eerste dag, en konden ze na aankomst in Tokio nog net onder de douche springen om door te gaan naar het restaurant. We zijn ernaartoe gefietst. En net zoals Arnout en mij meteen al opviel toen we voor het eerst in Tokio waren is hoe rustig het is in de kleine straatjes is in Tokio. Je kan je gewoon niet voorstellen dat je in een grote stad rondfietst.
We liepen het restaurant binnen en Ellis en Helen stonden met grote ogen elkaar aan te kijken. Blijkbaar was net hun held van de Australische versie van Master Chef naar buiten gelopen, toen wij naar binnen liepen. 'Wow!'
Klinkt als een goed teken over de kwaliteit van het eten, als een Master Chef icoon hier rondloopt.
Ik had van mijn vriendin begrepen dat er een prachtige Japanse tuin was bij dit restaurant. Toen ik de reservering, in het Japans, maakte vroeg ik of we ook uitzicht op de tuin konden hebben. Ze reageerde twijfelend en vertelde dat er alleen nog maar counter seats waren. Je zit dan op een rijtje naast elkaar. Ik dacht dat ze bedoelde dat er geen plekken meer waren bij het raam, maar besloot er wel voor te gaan. Toen we in het restaurant op een rijtje voor het raam werden geplaatst begreep ik pas wat ze bedoelde. Een uitzichtplek hebben we gekregen. We zijn vervolgens gegaan voor het menu dat geschreven was op het papier met de roze achtergrond. Het zag eruit alsof het hun aanrader van de week was, dus dat werd de keuze.
We kregen vervolgens ongeveer 6 gangen met allerlei hapjes. Sommige gangen waren heerlijk, en sommige gangen waren vooral interessant. Hieronder twee van onze favoriete gangen, de sashimi en de tempura:
Ellis kon meteen 6 gangen lang voor het eerst oefenen met stokjes
Daarna zijn we via Azabu Juban (winkeltjes), naar school gegaan om Boris en Zoë op te halen. Op naar het park met een ijsje. Na de kersenbomen zijn het nu de Azalea's die in bloei komen, en je ziet echt geweldige felle kleuren om je heen. Ik ben me hier in Tokio echt veel meer bewust van de seizoenen. Ik weet niet of dat is omdat het hier nieuw voor me is, of dat dat typisch iets voor Japan is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten