dinsdag 26 juni 2012

Eindhoven!

Na een jaar in Japan zijn we weer terug in Eindhoven. Vooral Zoë is helemaal in haar nopjes. Al vanaf het moment dat de trein vanaf Schiphol de tunnel uitkwam keek ze verliefd rond naar al dat moois. Toen we langs de Bijlmer reden verzuchtte ze 'Wat is Nederland toch mooi..'
Iedere schaap, koe, boom, huis en voorbijkomende fietser hebben we samen bewonderd.


Thuisgekomen nestelde Boris zich lekker op de bank met een stapeltje Donald Ducks. Zoë liep stralend door het huis heen en herontdekte alles.

Het huis zag er erg netjes en schoon uit. Ik kon me niet herinneren dat ik zo goed was in schoonmaken. En de tuin lag er vers gemaaid bij. Ook vonden we twee geweldige bossen bloemen. Volgens mij hebben vrienden erg goed voor ons en ons huis gezorgd...



In huis is speelgoed-van-vroeger teruggevonden.


En in Eindhoven zijn een aantal favoriete plekken ook snel teruggevonden:

Speeltuinen, oude en nieuwe.  Zo te zien heeft Zoë trouwens een Japans trekje overgenomen (V).


 De biologische boerderij:


En de snackbar:


Maar het leukste was natuurlijk om alle vrienden en vriendinnen weer terug te zien. Donderdagochtend, werden wij al om 4 uur 's nachts wakker, en stonden we te trappelen om op pad te gaan. Om 7 uur konden we dan eindelijk bijna op pad om vrienden te ontmoeten. We zijn naar het huis van Sterre en Midas gegaan, om samen door te wandelen naar het schoolplein om zoveel mogelijk bekenden te zien. Dat is goed gelukt!

Nu we een paar dagen in Eindhoven zijn geweest, zijn ons een paar dingen opgevallen, die toch echt anders zijn dan in Tokio:

1) Er lopen hier erg veel Nederlanders rond...
Niet echt verrassend, maar als je normaal omgeven wordt door voornamelijk Japanners, dan merk je iedere buitenlander bewust op. Ik merk dat ik nu even een overload binnenkreeg van bewust opgemerkte niet-Japanners.

2) Trillingen zijn geen aardbevingen
Ik heb sinds ik hier ben een paar lichte trillingen gevoeld, waarschijnlijk door de wind of bijvoorbeeld door een bus. Als ik iets heen en weer voel bewegen, dan word ik meteen alert om te voelen of het een aardbeving is. Dat ik nu in Eindhoven ben verandert dat blijkbaar niet onmiddellijk.

3) Mensen spreken je aan en maken een praatje
Overal waar we gaan hebben we korte gezellige gesprekjes met onbekende mensen. Vooral in winkels kletsen we wat af. En in het voorbijgaan wordt heel wat gegroet. Boris en Zoë zijn helemaal onder de indruk van alle vriendelijke mensen in Eindhoven.

4)  Eindhovenaren dragen lekker zittende schoenen
In Japan wiebelen de dames voorbij op hoge hakjes of op enorme plateauschoenen. In Eindhoven zien de schoenen eruit alsof ze gewoon lekker zitten.

5) O.., en het gras is hier erg groen.

1 opmerking:

  1. Ah, die schoenen. Dat herken ik hier ook - we hebben hier nogal wat Aziaten. Aziatische dames lijden veel pijn volgens mij.
    Houden ze bij jullie ook zoveel van glitter?

    Praatjes?? In Nederland?? Dat is iets nieuws dan zeker. Hier en in NZ word je af en toe helemaal gek van die praatjes, je wilt soms ook wel eens even opschieten bij de kassa.
    Meestal is het wel leuk trouwens, vanwege het gevoel van 'we hebben geen haast'.

    Ik vond in NL ook al dat er zoveel Nederlanders rondliepen. En vooral dat ze je konden verstaan. In NL moet je toch ineens oppassen met wat je zegt.

    Ik geloof trouwens dat jullie zomerweer hetzelfde is als ons winterweer.

    Doeii
    Evelijn.

    BeantwoordenVerwijderen