donderdag 6 september 2012

Boris op Mount Fuji

Zoals Arnout al vertelde: we zijn er weer! Ondertussen gaan Boris en Zoë alweer bijna 2 weken naar school, de eerste week alleen 's ochtends, maar vanaf deze week iedere dag tot half 4. Ik ben weer begonnen met de Japanse les en was blij te merken dat niet alles was verdwenen tijdens de zomervakantie van 10 weken. Ik had wel een paar Japanse boeken meegenomen naar Nederland, maar mijn motivatie om de taal de leren wordt duidelijk ook beïnvloed door in welk land ik me bevind. Hier vind ik het heerlijk om het Japans weer om me heen te horen, en er af en toe een stukje zin van te begrijpen, of om de Japanse tv-zenders te bekijken en te beluisteren, en de ondertitels die ze daar vaak aan toevoegen te proberen te lezen.
Verder is voor mij het 'Parent Involvement' jaar ook weer echt begonnen. Om de een of andere reden ben ik 'room parent' van Zoë's klas, 'room parent coordinator' voor al die room parents dus, en voorzitter van de maandelijkse Parent Involvement meetings, waar we alle plannen voor het jaar bedenken en initieren. Ik sta er soms een beetje van de kijken, want in het begin zei ik dingen als 'Wat een raar gedoe hier. Die moeders lijken wel een voltijds baan te hebben aan school. Dan zoek ik liever een echte baan.' Maar in de praktijk doe ik dat dus blijkbaar niet. 't Is best leuk zo eigenlijk. En het geeft me het gevoel dat ik nog een beetje in training ben voor als ik straks wel weer een 'echte' baan heb.

Verder zijn we het jaar begonnen met twee verjaardagen:




En, met twee weekendjes weg...
We zouden eigenlijk twee weken gaan kamperen in Hokkaido, maar besloten dat af te zeggen ivm terugkerende 'krentebaard'. Het leek ons handiger om dichter in de buurt te blijven van Engelssprekende doktoren en de airco. We zijn daarom ook niet gaan kamperen, maar naar een hostel gegaan. We kwamen uit bij een hostel, dat zowaar geen airco bleek te hebben. En wat wij vergeten waren was dat we nog jetlag hadden. Door die combi hebben we die twee nachten afwisselend erg kort en erg lang geslapen.



Maar dit hostel bleek wel echt een geweldige plek te zijn. Het lag aan een rivier, waarin je lekker kon zwemmen en spelen.



Dit hier was onze slaapkamer, een hele container voor onszelf.

En hier de badkamer. Vroeger was dit een onsen (badhuis).


In Nikko vind je ook 'Edo Wonderland' een amusement park over het leven in de de Japanse Edo periode. Ze hebben daar een Edo dorp nagebouwd, waar in de loop van de dag alle jaarlijkse Japanse festivals voorbijkwamen door de straatjes en waar je allerlei voorstellingen kon bekijken.


En je kon je verkleden als Japanse prinses of samurai. Zelfs Arnout heeft er aan meegedaan.. Ik deed een poging om er als lieflijke prinses uit te zien, maar volgens mij heb ik vooral de ingehouden lach van het zien van Arnout's geschoren hoofd op mijn gezicht.



Afgelopen weekend zijn we ook een weekend weggeweest, nml naar Mount Fuji. Arnout en Boris hebben de berg beklommen terwijl Zoë en ik andere toeristische dingen deden. Terwijl Zoë in een ander 'oud-Japans-dorp-openluchtmuseum' een uil aan het beschilderen was ...




...kregen we van Arnout en Boris de eerste foto's van hun beklimming te zien:





 En terwijl Zoë in een ander hutje druk bezig was een windwaaier te versieren met washi papier...
 
 ..met wat voorbeelden ernaast..



... stonden Boris en Arnout al bijna bovenop Fuji




 De top!

En hier bovenop Mount Fuji genieten van een kom welverdiende noodlesoep


En hier de tocht naar beneden.

Goed gedaan Boris!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten