Deze week is een vriendin van een van de Zweedse moeders op bezoek in Tokio. Zij is een grote film van de film 'Lost in Translation', en wou graag eens naar de karaoke-club waar Bill Murray en Scarlett Johansson naartoe gingen. Al kletsend voor de school werd de groep geïnteresseerden almaar groter, en uiteindelijk zijn we met 11 moeders uitgegaan. Eerst eten bij een Izakaya (een plek waar je allerlei hapjes besteld, net zoals Tapas) en daarna door naar de Karaoke-club. Ik was nog helemaal niet naar een Karaoke-club geweest in Japan, dus had er echt zin in!
Arnout, Boris en Zoë vonden het ook wel een goed idee om uit te gaan, dus gingen zelf ook op zoek naar een eettentje. In de taxi kreeg ik deze foto's ge-whatsapp-d. Mmm.., ziet er ook lekker uit.
Oooh, en dat ook. Ijs van 'Coldstone':
Maar goed, wij waren dus op weg naar Shibuya. Een echte uitgaansplek voor jongeren (veel pubers blijkbaar). Boven de Bic Camera electronica zaak op de 11e vloer zat de Izakaya. Een van de Japanse moeders die meeging had alles gereserveerd.Iets wat je in Tokio echt moet leren is om niet alleen naar de winkels en restaurants op ooghoogte te kijken, maar goed naar de bordjes te kijken naar dingen op andere verdiepingen. Maar goed, Japanse bordjes lezen is nog steeds best lastig, dus als buitenlander zie je volgens mij echt ongeveer 90% van de restaurants en winkels gewoon niet. Deze Izakaya zou ik ook echt niet zelf gevonden hebben.
We hadden daar zo'n half-afgesloten ruimte, met tafel met een gat in de grond. Soort combi van traditioneel (op een tatami mat zitten) en ontspannen (met je benen naar beneden, zodat je niet halverwege met een slapend voet zit). De Japanse moeder bestelde een aantal gerechten en de tafel begon langzaam volgeladen te worden, met o.a. sashimi, yam-pannekoek, met zeewier gevulde gesmolten kaas, radijssalade, sushi,...
O, en er stonden kroketten ('beef and lotusroot') op het menu, daar in het midden van de foto. Mmm, kroket! Ok, ik wist dat een Japanse kroket was anders dan een Nederlandse, maar ik had toch kleine hoop dat het in de richting zou komen... Maar nee, een Japanse 'beef and lotusroot croquette' is toch echt anders....
Ik heb met de andere Nederlandse moeder afgesproken dat we binnenkort afspreken en een zelfgemaakte bitterballen-avond gaan houden.
Ok, daarna gingen we door naar de Karaoke-club. In een andere gebouw in de buurt ook hoog op vloer 10 en 11. Het was een Karaoke-club waar je je eigen ruimte krijgt. Ze hebben allerlei maten. We liepen door dit gangetje naar onze ruimte:
Vanuit de andere ruimtes hoorden we 'prachtig' gezang. Alleen al die ervaring was de moeite waard..
En dan, onze mooie eigen ruimte:
Tijdens de avond kwamen we erachter welke nummers het wel goed doen, namelijk alles van Abba en bijv. 'baby one more time' van Britney Spears. En welke nummers niet zo geslaagd waren: meerdere Michael Jackson nummers, daar kennen we blijkbaar allemaal toch niet de tekst van en staren we zwijgend tijdens de helft van het liedje naar de onbekende teksten. En Shout van Tears for Fears. De eerste 2 minuten is het een goede meezinger, maar de laatste 3 minuten van nog steeds alleen maar 'Shout, shout, let it all out....' zingen begonnen wat te vervelen.
Deze foto is zo te zien gemaakt tijdens een geslaagd liedje, Abba..?
Over twee weken komt een andere Zweedse vriendin van een andere moeder op bezoek in Tokio. Over 2 weken opnieuw uit! Maar waarschijnlijk in een andere wijk, om zo verschillende plekken te zien. De volgende keer een plek waar het uitgaanspubliek wat ouder is, gemiddeld misschien 20 ofzo... En langzamerhand komen we dan bij onze eigen doelgroep uit..?
(Helen: Does something similar sound good to you for in May? Any special requests?)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten