Last weekend we went camping with friends near Mount Fuji, and played with fire. Now Zoë and Boris have gone off on a three day school camp trip, so Arnout and I have two nights out. And I bought myself some Japanese souvenirs.
Ik vertelde in mijn vorige posting over het nieuw te bouwen huis aan de overkant. Afgelopen maandag kwam de architect opnieuw aan de deur, met de 'nog-meer-gedetailleerde'-plannen en bouwtekeningen. Ik kan nu o.a. ook zien hoe ons zonlicht beinvloed zal worden door het nieuwe gebouw in de zomer en in de winter.
Op dinsdag kwam de andere meneer aan de deur, samen met nog een andere meneer. Hij vertelde dat hijzelf iedere 2 weken langs zou komen om de tijdsplanning van de 2 daaropvolgende weken aan mij te geven. En de andere meneer zou foto's maken van de voorkant van ons huis, voor het geval we schade zouden oplopen ivm de bouw. Aan het einde van het gesprek zei hij 'Yoroshiku onegai shimasu', en ik verstond het!! Geleerd bij mijn eerste Japanse les. Het betekent zoiets als 'I beg of you that you think favourably of me', en is iets wat je zegt als je iemand ontmoet/leert kennen. O, zo leuk om iets te verstaan. Ik zei het meteen ook maar terug. Zijn Engels is niet zo goed, dus tot augustus heb ik om om de twee weken een mooie extra mogelijkheid om mijn Japans te oefenen / uit te proberen ;-)
Afgelopen weekend hebben we alweer gekampeerd, bij een van de 5 meren bij Fuji. We waren meegevraagd door een van de familie's van school. Zij zijn echte die-hards met kamperen, en gaan ook gewoon de hele winter door nog kamperen. Ieder jaar in oktober nodigen ze een hele groep mensen uit om mee te gaan naar hun favoriete camping. En het was een goeie! Je kon daar gewoon je tent opzetten waar je wilde en je mocht ook waar je maar wilde een vuurtje stoken. Boris heeft het hele weekend ons vuur verzorgd. Vooral op zaterdag heeft hij de hele dag takken gesprokkeld om het aan te houden. Aan het eind van de middag hebben we blokken gekocht bij het winkeltje, want het was op 900 meter hoogte eigenlijk behoorlijk koud. Dat weekend was voor het eerst sinds ik naar Japan verhuisd ben, dat ik het koud heb gehad. Ik had al mijn thermo-kleding aan en zat heel dicht bij het vuur. O, lekker!
Zoë had ook een prima plek gevonden met 1 ligbed, 2 dekens en een vuurtje ernaast.
Hier een paar kinderen van dezelfde groep die allemaal hun eigen vuurtje stoken.
Wij hadden ook een Japanse vriend van Boris en zijn moeder een lift gegeven naar de camping, en daardoor was het niveau van onze maaltijden plotseling ook flink omhoog gegaan. De moeder had thuis zelf al dumplings gemaakt, en bereide zo bij de tent een heerlijke dumpling / groente soep. Plus gebakken kip en groente. Bij hadden broodjes en worst mee. Dat deed het ook heel goed bij de kinderen. Maar ik was vooral blij met mijn heerlijke hete bak soep.
De camping lag aan een meer en veel families hadden kano's meegenomen. Op zondag hebben we dus allemaal lekker gekanood.
Maandag en dinsdag zijn Boris en Zoë naar school gegaan en nu zijn ze 3 dagen op schoolkamp. Het lijkt wel een en al vakantie hier in Tokyo. De twee 'Lower elementary' klassen (zo'n 45 kinderen) zijn met meesters en juffen, 3 dagen naar een soort padvindershok in Karuizawa in Nagano. Ben erg benieuwd naar hun verhalen.
Maar ondertussen hebben Arnout en ik dus twee avonden om uit te gaan.
Op woensdag gaat Arnout altijd naar een hardlooptraining en gaat daarna met de groep uiteten. Het leek hem wel leuk als ik een keer meeging. Dus, ons eerste avondje uit was een hardlooptraining (Aahh, spierpijn nu..). Was wel echt erg leuk! Ook leuk was dat ik nu na 5 Japanse lessen al wat korte zinnen versta. Zo hoorde ik 2 dames tegen elkaar zeggen 'Atsui desu ne..' (Het is heet he..), en nog een paar van dat soort zinnetjes.
Vanavond opnieuw uit, ben benieuwd waar we uitkomen.
En, ik blijf nog even doorschrijven aan deze posting. Vanochtend ben ik namelijk met een aantal moeders meegegaan naar een magazijn met 'Japanese dishware' (en lage prijzen). Iedereen was er lyrisch over, dus ik ging graag mee. Sinds ik in Japan woon ben ik de Japanse bordjes, kommetjes, schalen etc gaan waarderen. Ik weet bijna zeker dat als ik nog in Nederland had gewoond ik deze borden en schalen nooit zou hebben willen hebben. Maar nu vind ik ze prachtig. Ook leuk als een herinnering aan Japan voor als we weer terug zijn.
Hier dan mijn 'souvenirs':
Blauw is duidelijk DE kleur van Japanse 'dishware'.
Haha, dat is wel handig; zo kan je heel makkelijk combineren (lees ik in de uberhippe woonmagazines.... ;-))
BeantwoordenVerwijderenMaar ik vind het waanzinnig kanp dat je zinnetjes verstaat!! Doen de Japanners dus wel aan articuleren? Hier begrijp ik het baby-Frans dat ze tegen mij spreken best, maar de localen onderling? Hihi, het lijkt wel Japans wat ze dan brabbelen ;-)
Daar had ik nog niet over nagedacht. Ik denk dat ze wel redelijk goed articuleren, maar ze praten over het algemeen wel heel erg snel. Maar er zijn ook een paar woorden/klanken die ze heel lang maken. Die zijn niet te missen. Zoals de 'ne' in 'Atsui desu ne(eeeeee)'.
BeantwoordenVerwijderenEn onze Japanse juf kwam zover iedere les binnen met de opmerking 'atsui desu ne', dus die moest ik eigenlijk wel herkennen.
Als ik naar de Japanse tv kijk is mijn conclusie dat ik nog maar erg weinig versta. Af en toe een kleine stukje zin.
Christins