Arnout had me een link gegeven via welke ik zijn 5km-tussentijden zou kunnen volgen. Handig, want dan wist ik hoe laat hij ongeveer voorbij zou komen. Maar 2 uur na de start stond bij zijn nummer nog steeds vermeld dat deze loper nog niet langs het eerste meetpunt was gekomen. Hmm, vreemd..., of misschien gewoon een technisch probleem. Zoë en ik stonden op het punt om Boris z'n basketbaltoernooi te verlaten om bij het 34 km punt Arnout aan te gaan moedigen. Een beetje twijfelend ging ik op pad, toch maar richting 34 km. Nog een keer Arnout's nummer controleren op de Tokyo marathon website, en daar verschenen plotseling zijn 5, 10, 15 en 20 km tussentijden. Zag eruit alsof hij prima op schema liep, dus wat sneller dan daarvoor gingen wij richting metro en naar het 34 km punt. Dat leek me wel een mooie plek, waar de lopers wel wat aanmoediging kunnen gebruiken. Tijdens het wachten op Arnout kwamen heel veel verklede lopers voorbij, hier een aantal als vrouw verklede dames en een man in pak met koffer.
Zoë heeft ook een paar leuk verklede mensen op de foto gezet. Mario hebben we een aantal keer voorbij zien komen:
En heel veel als dienstmeisje verklede mannen:
En toen, kwam Arnout voorbij. Ik zag hem pas heel laat, dus heb 1 seconde van hem. Hij kon nog vrolijk zwaaien, dus het zag er wel uit of hij de eindstreep ging redden.
Op Arnout's marathon blog kan je meer lezen over zijn ervaring.
Daarna gingen we weer terug naar Boris z'n basketbaltoernooi. Het was het Minato-ku basketbal toernooi. Minato-ku is de ward waarin wij wonen. Ik denk dat er ongeveer 150.000 mensen wonen in Minato-ku. Er deden ongeveer 10 basketbalclubs aan mee, en onze club deed het goed. Zoë's conclusie was dat wij de beste coach hebben. Zoë is trouwens zo enthousiast geworden door dit toernooi, dat ze ook wel op basketbal wil.
De oudere jongens (groep 7-8) hebben het toernooi gewonnen na een enorm spannende finale met verlenging. Het A team van de jongere kinderen (groep 5-6) zat ook in de finale, maar heeft niet gewonnen. Het jongere B team, met de nieuwere kinderen inclusief Boris, heeft 1 wedstrijd gewonnen en 1 verloren.
Hier een stukje video van een wedstijd van Boris z'n team. In het 2e gedeelte van de video zie je alle afsluitende buigingen en 'Arigato Gozaimasu'-en. Eerst buig je en bedank je de tegenstander, dan de coaches van de tegenstander, dan de scheidsrechters, en vervolgens het publiek. Ik blijf dat leuk vinden.
Jullie zijn goed bezig hoor! Mooie prestaties!
BeantwoordenVerwijderenGroet Margreet
Leuk dat jullie het zo goed naar jullie zin hebben daar! Veel plezier nog!
BeantwoordenVerwijderenMagreet, ik hoorde dat Gijs ook lekker bezig was! Goede coach ook, of niet.. ?
BeantwoordenVerwijderenEn dankje Tim! Ik schaam me bijna om te vertellen hoe goed het me hier bevalt als niet-werkende moeder. Ik loop nog steeds rond met een vakantiegevoel. Dat komt volgens Zoë dus omdat ik niet werk en iedere dag maar kan doen wat ik wil, ...klopt.. Arnout doet ook iets ontspannends op zijn werk, vindt ze. En zijzelf en Boris daarentegen moeten iedere dag hard werken op school.
Een Zweedse vriendin van me vertelde me dat haar vriendinnen in Zweden met open mond zouden staan te kijken als ze haar nu zo voor de school zouden zien staan, enthousiast aan het uitwisselen van broodbaktips en zuurdesemstarters.