Afvalverwerking

Toen wij in november ons eerste huizenrondje deden met de dame van de relocation company vertelde zij ons dat een voordeel van een aantal van de appartementen die we bekeken was dat er een algemene afvalruimte was, waardoor het makkelijker was om afval te verwerken. Tja, interessant..., maar bepaald niet een criterium voor ons bij de keuze van een woning. Hoe moeilijk kan het nou zijn om afval te scheiden en het aan de straat te zetten!

Toen wij vorige week ons huis kregen gaf de makelaar ons een poster met informatie over afvalscheiding en de ophaaldagen. Hij vertelde ons om deze poster op de koelkast te plakken. Heb ik gedaan:

En hij liet me zien waar ik het afval aan de straat moet zetten. Nou, ik weet genoeg.

De volgende dag heb ik een vuilnisbak gekocht, met een kant voor plastic, en een kant voor combustible. Verder hebben we een krat voor blikjes, een krat voor glas. Een zak voor papier, een zak voor incombustible waste en een plek voor de petflessen.  Ik heb dit zo onder controle!

Op zaterdag was de grote dag. Ik had mijn eerste vuilnis om aan de straat te zetten. De combustible waste in een doorzichtige plastic zak, zoals voorgeschreven. Het moest voor 8 uur 's ochtends aan de straat. Op zaterdag werd ik om 6 uur even wakker, en besloot meteen de zak aan de straat te zetten, zodat ik kon uitslapen. Even later ben ik inderdaad weer in slaap gevallen en heb zelfs over vuilnis gedroomd. In mijn droom werd het opgehaald, en ik was zoo tevreden.
Om 7 uur werd ik weer wakker en keek even uit het raam hoe het met mijn vuilnis ging.

'......!!!!!!!!!!!'

Mijn zak was opengegeten en het vuilnis lag verspreid over de (verder zeer schone) weg.
Ik rende naar beneden en gooide alles in een nieuwe zak. Opnieuw aan de straat. En elke paar minuten controleren dat er geen beest aan zit.

Later die dag moest ik ergens naar toe, en toen ik terugkwam zag ik verheugd dat het vuilnis bij de buren was opgehaald, maar toen ik bij ons huis aankwam zag ik ons zakje gewoon nog liggen, met een klein gat erin geknaagd... 
Hmm, op woensdag een nieuwe poging.

Vrienden van ons kwamen die avond eten, en gaven de tip dat mijn afval er misschien uit had gezien als plastic afval, omdat ik de hele kapotgegeten zak in een nieuwe zak had gestopt. Ok, goede tip.
Verder zag ik op onze poster dat de zak ook in een blauwe afvalemmer mag. Dus die heb ik gisteren gekocht. Ik ben klaar voor woensdag, poging 2 voor combustible waste.

Maar, vandaag mocht ik alvast gaan voor poging 1 van recyclable plastics. Ik heb 2 doorzichtige zakken vol met wat duidelijk recyclable plastics is. Dit gaat lukken! Er zit niks eetbaars in, dus geen last van beesten enzo. Het is wel licht, dus het zou weg kunnen waaien. Ik heb besloten mijn afval in de blauwe emmer te stoppen, maar zonder deksel erop, zodat de vuilnismannen goed kunnen zien wat erin zit.
Vervolgens heb ik Boris en Zoë naar school gebracht. Toen ik relaxt onze straat weer inwandelde zag ik plotseling een zakje 'iets' op de grond liggen. 'Vreemd..', dacht ik, 'wie laat hier nou z'n rommel slingeren?'. Toen ik dichterbij kwam zag ik dat het een lege Venco dropzak was.

 '......!!!!!!!' Niet weer mijn afval over de weg!

Maar helaas, ook mijn plastic afval was opengegeten.
Ik heb toen toch maar de deksel op de afvalbak gedaan en de bak goed in het zicht gezet.
Net zag ik een vuilniswagen de straat inkomen, en vlak voor ons huis linksaf slaan en in de volgende straat afval ophalen. Misschien maakt de vuilniswagen nog een rondje en komt 'ie via de andere kant van de straat terug..?

Arnout's tip is om mijn vuilnis gewoon bij dat van de buren te leggen, maar dit begint een principe-kwestie te worden. Dit gaat me lukken!
En, ik durf het niet bij de buren te leggen... Dat is vast ook iets was echt niet kan in de Japanse afvalverwerking.