Zijn naam is Orbit, broer van Gucci. Hij is een vuilnisbakkenras en is zijn leven als zwerver begonnen.
Hij werd met moeder en broers en zus gevonden toen hij nog zo'n propje was:
Op de website van het asiel was hij te zien als dit schatje:
Ondertussen is hij 4,5 maand en 6,5 kilo en ziet hij er zo uit:
En binnenkort (ik denk volgende week) komt hij dus bij ons wonen. Spannend!
O lala...dat wordt nog leuk :-)
BeantwoordenVerwijderenIk ken iemand die net een puppy heeft en die noemde twee dingen die continu gebeuren:
1) iedereen op straat wil de puppy continu aaien, dus een flinke wandeling doen is er niet bij.
2) haar hond kauwt alles stuk in huis. Maar dan ook alles, meubels, kabels, kleding.
O, nog een kleine tip: ga niet fietsen met de hond aan de lijn en dan de lijn aan je stuur binden want dan heb je je handen zo makkelijk vrij - ik heb eens gezien dat dat makkelijk misgaat als de hond er besluit vandoor te gaan :-)
Ik zou niet weten hoe je dat in de stad doet met een hond. Wij hadden er vroeger ook altijd een, maar die kon heel handig zo het bos in en zichzelf uitlaten.
In NZ mogen honden niet in National Parks, en aangezien het hele land zowat een groot NP is, mogen honden bijna nergens heen. In de winter mochten ze wel op het strand, maar niet in de zomer. En ze waren ook niet toegestaan in de grote steden in het CBD. Toch hadden veel mensen een (werk)hond (en een groot stuk grond), en een ute, met open achterbak waar ze los ingezet werden. Er is zelfs een wereldkampioenschap 'dog in ute', zoveel mogelijk utes met honden erin bij elkaar krijgen.
En ik heb een keer gelezen 'als het ritje of de wandeling niet voor de hond is, laat 'm dan thuis'.
Doeii,
Evelijn.
Ik krijg ongetwijfeld een aantal handen in m'n haar momenten :-)
BeantwoordenVerwijderenDat in Nieuw-zeeland klinkt ook niet best voor hondeneigenaren.
En inderdaad, ik heb gelezen dat honden erg van kauwen houden. In mijn nieuw aangeschafte hondentraining-boek heb ik gelezen hoe je dat aanpakt, maar dat was HET onderwerp dat ik nog niet snap...
Ik zeg puppy cursus. Al heb ik geen idee hoe en of dat in Japan ook zo werkt. Ik weet wel dat Japan een cultuur van eerbied voor iig sommige honden kent. Ik geloof niet dat enig ander land zo'n staatsbegrafenis aan een hond heeft gegeven als Hachiko de samurai hond gekregen heeft en volgens mij is er nog een jaarlijkse herdenking bij het Shibuya station als ik het goed heb.
BeantwoordenVerwijderenHa ha maar streng zijn tegen zo'n smoeltje gaat knap lastig worden ;-)
BeantwoordenVerwijderenHij ziet er in ieder geval heeeeel erg leuk uit! Als hij zo lief is als hij eruit ziet komt het helemaal goed.
BeantwoordenVerwijderenEn dan hebben we voor volgende zomer een camping nodig waar ook honden mogen komen :-)
Groet Margreet