Gisteren was er een aardbeving in Japan, en ik zag dat het ook op het Nederlandse journaal was. Wij waren aan het lunchen bij een pizzeria in een kelderverdieping. Het was wel duidelijk dat het een redelijk zware was, maar toch voel je er niet echt heel veel van. Alles schudde een beetje heen en weer, en het ging wat langer door dan normaal (ongeveer 10 seconden). Wel was het zo dat deze aardbeving de eerste is sinds april/mei die ook door Boris en Zoë opgemerkt werd. Normaal zijn ze zo druk bezig met andere dingen, dat ze niet eens doorhebben als het huis schudt en piept en kraakt. De vorige keer dat er een aardbeving was (ongeveer 6,0) lag ik naast Zoe op de grond en begon het huis wat heen en weer te schudden en wat te kraken en piepen. Ik keek Zoë aan, maar zag geen reactie, dus ik besloot het toch maar eens te vragen: 'Voel je dit niet?' 'Wat..?' was haar enige verbaasde reactie...
Maar goed, gisteren merkten Boris en Zoë de aardbeving wel, en ik dacht erover om er ook wat over in de blogposting te schrijven. Maar, dacht ik, daar maak ik alleen maar grootouders en grandparents bezorgd mee, dus ik doe het maar niet. Maar vervolgens zag ik dat er in het Nederlandse nieuws gesproken werd over een zware aardbeving in Japan. Ah, daar worden ze misschien wel bezorgder door, dus toch maar even een blogposting.
Zoals ik al zei, zaten wij net in een kelderverdieping (pizza te eten) waardoor we er denk ik niet zoveel van gevoeld hebben. Over het algemeen voel je er meer van naarmate je hoger zit in een gebouw. Maar ik heb ook begrepen dat je het heel erg kan treffen (of juist niet) met je verdieping, of je net in de knoop of de buik van de golfbeweging zit.
De mensen om ons heen keken even op, maar verder was er geen reactie om ons heen. De bediening ging ook gewoon verder.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten