Arnout kreeg gisteren van een collega een nieuwjaarskado: 2 peren. En niet zomaar peren! Ik heb ze naast een mandarijn en een sinaasappel gelegd om te laten zien hoe enorm ze zijn:
Ook door Zoë vast laten houden, om te kijken of de peer dan nog groter lijkt:
In Japan zijn veel dingen juist kleiner dan in Nederland, maar het fruit is hier vaak enorm. Appels zijn hier ook erg groot (en lekker).
Fruit is trouwens ook echt iets wat Japanners kado doen, maar dan natuurlijk wel de mooiste, lekkerste, en blijkbaar soms ook de grootste exemplaren. Als je bijvoorbeeld nieuw bent in Japan en nog niet zo goed bent in de Yen vertalen naar de Euro, en je een meloen wilt kopen, moet je goed opletten. Want een hele mooie ronde, zonder vlekjes, en met een prachtig symetrisch steeltje, in een mooie doos verpakt, kost zo 60 Euro.
Een deel van de eerste peer hebben we in stukken gesneden en zo opgegeten. Met de rest besloten we een taart te bakken. Zoë en ik hebben gegoogled op 'peer' en 'taart', en we kwamen zo lekker uitziende recepten tegen. Maar Zoë wou er een met chocola, en ik een met walnoot, dus we hebben nu 2 perentaarten in huis. Iets overdreven..., maar wel lekker.
Trouwens, nu ik het over bakken heb: In het najaar was er nauwelijks (echte) boter meer te vinden in de winkels. Wat ik begrepen heb is dat er een tijdje terug veel koeien geruimd zijn ivm radioactiviteit, en er daarom minder zuivel was. Boter is niet echt een product dat veel wordt gebruikt door Japanners, en daarom werd daar op bezuinigd. Er was bijv. wel genoeg melk en yoghurt te krijgen. Ik had in die tijd nog een pakje boter in de koelkast, maar was daar erg zuinig mee! Voor alle schoolevenementen waar voor gebakken moest worden (dat zijn er heel wat in een jaar) bedacht ik alternatieven zonder boter. Genoeg alternatieven natuurlijk, maar ik ben wel een beetje een boterbakker.
Eind november was Thanksgiving, en ik begreep van veel Amerikanen dat zij boter aan het sprokkelen waren voor die dag. Thanksgiving zonder boter in de gerechten is toch anders. Boter was een standaard gespreksonderwerp geworden, nog populairder dan het weer.
In de kerstvakantie stond ik op een dag in de winkel en zag dat er een enorme voorraad boter was. ...!!!! Ik heb gewoon in de winkel een vriendin opgebeld om het te vertellen....., en een paar pakken voor haar meegenomen. Maar sindsdien is het dus gewoon weer in de winkels.
Die peren lijken erg op de Nashi Pear die ik veel in NZ zag - men noemt het daar een kruising tussen een appel en een peer, omdat het de consistentie van een peer had en vrij appelig (waterig?) smaakte. Ze werden vrij groot ook, maar ik geloof dat ik 'echte' peren een stuk lekkerder vind.
BeantwoordenVerwijderen