The photo at the end of the dog is a typical Tokyo-in-the-winter-sight. People here love to dress up their baby.
Gisteravond zijn we met oud en nieuw naar een feestje gegaan bij Nederlandse vrienden. Vorig jaar was het hun eerste jaar in Tokyo en vierden ze oud en nieuw met z'n viertjes. Vlak voor 12 uur gingen ze met champagneglas in de hand hun dakterras op om over Tokyo uit te kijken, vol verwachting over wat er zou gebeuren om 12 uur......
....... (niets) .....
Dit jaar besloten ze dat anders aan te pakken en hebben ze vrienden thuis uitgenodigd om een feestje te vieren en samen goed het jaar in te luiden. Er waren mensen van o.a. Nederland, Japan, Zwitserland en Amerika, en iedereen had wat van z'n eigen land/cultuur meegenomen. Dus wij hadden o.a. Sake uit Japan, heerlijke stinkkaasjes uit Zwitserland en oliebollen en appelflappen uit NL.
Het feest was lekker op gang en 12 uur begon al dichtbij te komen. Om 11.45 stonden een paar van de Japanse gasten op en zeiden: 'Nou, we gaan maar eens, bedankt voor het feest.' Prompt stonden een paar andere Japanse gasten ook op om afscheid te nemen.
'...., oh,..., ok..' (Misschien niet typisch Japans om elkaar om 12 uur een gelukkig nieuwjaar te wensen..?)
Wat wel normaal is met oud en nieuw is om nieuwjaarskaarten te sturen (net zoiets als onze kerstkaarten). En de post is hier zo georganiseerd, dat alle nieuwjaarskaarten bezorgd worden op 1 januari. Ook wij hoorden vanochtend om 10 uur de postbode langskomen, en zelfs wij hadden nieuwjaarspost, van..... Boris en Zoë. Geschreven tijdens hun Japanse les:
Verder is het normaal om in het nieuwe jaar op bezoek te gaan bij familie, en wat ik ook begrepen heb dat normaal is om te doen is om een 'shrine' te bezoeken. We kregen het advies om niet naar de grote en daardoor ook toeristische shrine Meiji Jingue te gaan, omdat het dan een paar uur kan duren om uberhaupt daar aan te komen. Ook werd ons aangeraden om niet te vroeg op 1 januari naar een shrine te gaan, omdat het overal te druk zou zijn. Het was waarschijnlijk beter te wachten tot 2 of 3 januari.
Nieuwsgierig zijn we vandaag om 12 uur toch naar onze buurt-shrine gegaan om eens te kijken hoe het er daar aan toe gaat. Nou, zo ongeveer: Er stonden verse bloemen, er stond brandend wierook, en er hingen doeken (is vast een beter woord voor te vinden). En, het was erg leeg...
Daarna zijn we via het park bij ons huis naar Roppongi Hills gewandeld. Ik vind 'ons' park zo mooi, dat ik nog even een foto toevoeg:
Daarna kwamen we aan in Roppongi Hills. Dat is een soort 'city-within-a-city' (zoals ze dat noemen). Het is een erg luxueus overdekt winkelcentrum, met park, bioscoop, museum, televisiestudio, restaurants en erboven woningen (en kantoren?). Alles aan Roppongi Hills straalt 'rijkdom' uit. Maar ze hebben er wel een erg mooie plek van gemaakt. De foto's met kerstverlichting die ik in een vorige posting liet zien waren ook van Roppongi Hills.
Bij Roppongi Hills was er entertainment om het nieuwe jaar te vieren. Toen wij aankwamen was er net een voorstelling van Taiko drumming bezig. Geweldig! Zie hier een korte video:
Zie trouwens op deze foto ook de schoenen van de drummer (niet echt goed te zien). Wat hier vrij normaal is, is dat mensen schoenen hebben met een losse grote teen, net als een want, met een gat voor de vingers, en een voor de duim. Wat het idee daarachter is weet ik eigenlijk niet.
En, het publiek mocht ook meespelen:
Toen we doorliepen zagen we dit geweldig geklede hondje:
Kijk hem nou toch in zijn designerkleding. Dit is echt zo typisch Tokio in de wintertijd. Je hebt hier heel veel hondenkledingwinkeltjes. Je kan de mooiste jurkjes, jasjes, broekjes en truitjes krijgen. En mooie tassen en wandelwagens om je schatje in te vervoeren. Dit is namelijk nog een redelijk grote hond en mag zelf rondlopen, maar veel hondjes worden hier als een baby vervoert.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten